•Ehcysp•
THE END..*
สุดท้าย มันก้ลงเอยแบบนี้
จะเปิดเทอมแล้ว หลายคนได้ที่เรียนใหม่ ได้เข้ามหาลัย กำลังจะมีอนาคตดีๆเข้ามาในชีวิต
ทั้งเพื่อนใหม่ ที่เรียนใหม่ ได้รุ้จักกับสภาพแวดล้อมใหม่ อิจฉานิดหน่อย รุ้สึกแย่นิดนึง
ครั้งนึง กุก้เคยได้มีโอกาสแบบนั้นเหมือนกัน ที่เรียนใหม่ เพื่อนใหม่ ไปหมดทุกอย่าง อะไรๆมันก็น่าตื่นเค้นไปหมด
แต่ตอนนี้มันกำลังจะจบลงแล้ว
ไม่ต้องรอให้เกรดออกหรอก ไม่ต้องเข้าไปดูด้วยซ้ำ ก้รุ้ได้เลยว่าโดนรีไทร์แล้วแน่ๆหลังซัมเมอร์นี้
แต่เพื่อนบอกให้ลองไปคุยดูอาจจะไม่เลวร้ายอย่างที่คิดก็ได้ แต่ถ้าแกเปนชั้น 80%เลยที่จะโดนไทร์
แล้วกุต้องทำยังไงต่อดีอ่ะ จะเริ่มต้นบอกพ่อยังไงดี พ่อจะว่าไง คงเสียใจน่าดู แต่กุก็ไม่ได้อยากให้เปนแบบนี้เหมือนกัน
ในขณะที่เพื่อนรุ่นเดียวกันพากันจบหมดแล้ว แต่กุกำลังจะโดนรีไทร์ จะมีไรที่แย่ไปกว่านี้อีก
มันโทดใครไม่ได้หรอก เกิดมาโง่ก็ยังงี้ แถมบางทียังขี้เกียจด้วย งานเยอะเข้าหน่อยกุก้ถอยแล้ว
โทดตัวเองได้อย่างเดียว แล้วต้องทำไงต่อดีละทีนี้ เลิกเรียนเลยดีมั้ย?
มันเปนเรื่องที่ทำให้เครียดที่สุดเลย
เกรงใจพ่อด้วย เหมือนพ่อทำงานส่งควายเรียนเลย ตอนนี้รุ้สึกแย่มากๆ
ไม่อยากคิดถึงเรื่องนี้เลย แต่มันเปนไปไม่ได้ นี้เค้าก็ลงทะเบียนเรียนกันแล้ว
แต่กุไม่กล้าลง กลัวว่าถ้าโดนไทร์ก้เท่ากับเสียเงินไปเปล่าๆตั้งหลายหมื่น
ทุกวันนี้แก้เทียวมาถามอยุ่ทุกวันว่าจะจบเมือไหร่ แล้วจะให้ตอบยังไงได้ละ
ถ้าไม่โดนไทร์ก้จบช้ากว่าคนอื่นตั้ง 2 ปี ซึ่งเปอเซนก็น้อยนิด แล้วจะให้ทำยังไงต่อดี..
หรือชีวิตกุมันสุดทางแค่ตรงนี้นะ....?
เปงกำลังจัยให้นะ